Een greep uit zijn palmares leert ons dat Vanspringel alle disciplines van het wielrennen onder de knie had.
| 1965 |  |
 |
 |
 |
 |
1973 |
| 1966 | 1974 | |||||
| 1967 | 1975 | |||||
| 1968 | 1976 | |||||
| 1969 | 1977 | |||||
| 1970 | 1978 | |||||
| 1971 | 1979 | |||||
| 1972 | 1980 | |||||
| In 1981 behaalde Herman Vanspringel zijn laatste overwinningen als prof. Dit na meer dan 16 jaar aan de top gestaan te hebben als profwielrenner!! | ||||||
 |
In 1968 behaalde hij de eindzege in de Superprestige, te vergelijken met de huidige Wereldbeker. Met andere woorden, deze Superprestige beloonde de renner die in alle klassiekers gemiddeld de beste prestatie wist neer te zetten. |
|
In 1973 veroverde hij de Groene Trui in de Ronde van Frankrijk; een duidelijk bewijs van zijn sprintcapaciteiten. |
|
Zijn aanleg voor het tijdrijden kwam naar boven door zijn zeges in Baden-Baden, de Landenprijs en de Troffee Barrachi, chronoraces van 100 km en meer. |
|
De 2de plaatsen in de Tour en Giro en de 3de plaatsen in de Vuelta en Ronde van Zwitserland tonen opnieuw dat Vanspringel een regelmatig renner was, die nauwelijks inzinkingen kende. Hij was eveneens een goed klimmer. |
Maak van "Herman Vanspringel" je startpagina !!